( ر . ك : فرهنگ معين ) . 104 - معلّى بن خنيس ابو عثمان احول ، مولاى امام صادق ( ع ) است . وى بزّاز بوده و از اهالى كوفه است . شيخ طوسى در كتاب غيبت ، او را ستوده و گفته است كه داود بن على به سبب موالات او نسبت به امام او را شهيد كرد . چون داود او را بكشت و بردار كشيد ، اين امر بر امام صادق ( ع ) گران آمد و بر او سخت گرفت و فرمود : « چرا مولا و قيّم مرا در اموال و عيال ، كشتى به خدا كه او نزد خدا از تو بهتر و با آبروتر بود » . پاره‌اى ، قاتل او را اسماعيل ، فرزند امام صادق ( ع ) دانسته‌اند . در كتب رجالى شيعه متّهم به ضعف شده است . ولى همان‌گونه كه آمد ، شيخ او را تنزيه كرده و در رجال كشّى آمده است كه امام صادق ( ع ) به ورود او به بهشت گواهى داده است . گويند قبل از شهادت ، همه‌ى دارايى خود را به امام صادق ( ع ) بخشيد . ( ر . ك : رجال ابن داود . الفهرست شيخ . رجال كشّى ) . 105 - داود بن على قاتل معلى بن خنيس كه در غياب امام صادق ( ع ) او را بكشت و به نفرين امام گرفتار شد . بعضى گفته‌اند ، امام سيرافى ، رئيس انتظامات او را به قصاص قتل معلّى بكشت . ( ر . ك : منتهى الآمال ) . 106 - ابو تراب مروزى ؟ 107 - واقدى محمّد بن عمر واقدى ، از مشاهير قدماى مورّخان اسلامى مىباشد . در فتوحات و غزوات و طبقات و سيّر باخبر ، و در حديث و احكام و اخبار وقوع يافته ، خبير بود . گويند شش صندوق كه هرصندوقى را دو مرد مىتوانست بردارد ، كتاب داشته است . مىگفته